कावळा

 कावळा 

काळ्या काळ्या पंखांचा, चपळ कावळा,

उडता उडता गातो गाणी 

आकाशाचा काळा राजा, धरतीचा कर्कश पाहुणा,

कधी तरी येतो अंगणी.

चिमणीला वाटे कर्कश हा खूप,

पण त्याच्या आवाजात दडलेली आशा.

तुकडे शोधत, 

कचरा चाळत,

अन्नाच्या शोधात फिरतो दूरदूर.

जुन्या झाडांच्या फांद्यांवरती,

बांधतो आपले साधेसे घरटे.

तुफान वाऱ्यातही टिकवतो आधार,

कावळ्याचा हा जीव खरोखर अद्वितीय.

निसर्गाची शाळा, शिकवते त्याला,

सहनशीलता, धैर्य आणि चातुर्य.

असेल तो काळा, पण हृदयाने चांगला,

कावळ्या सांगतो, "सर्वांना जगू दे आनंदाने."

कावळ्या तू, सृष्टीचा सखा,

तुझ्या प्रत्येक उडण्यात आहे प्रेरणा.

तू जगावेस, उडावेस आकाशात मुक्त,

कावळ्या, तूच खरं जीवनाचं गुपित.