कविता

 कविता

कविता म्हणजे शब्द सरिता

कविता म्हणजे मनातील भाव

कविता म्हणजे प्रेमाची फुले

कविता म्हणजे हृदयाचा ठाव

कविता म्हणजे कवीचे विश्व

कविता म्हणजे कवीचे प्राण

कविता म्हणजे कवीचे प्रेम

कविता म्हणजे कवीची शान

कवीच्या मनात अंकुरते

कवीच्या भावनेत फुलते

कवीच्या शब्दात गुंफते

कवीच्या हृदयात वसते

कवी कल्पनेच्या पंखांनी

आकाश धरणी व्यापते

नभातून हळूहळू सांडून

पर्ण पुष्पांनी शृंगारते

होळीच्या सणाला विशेष

इंद्रधनुषी रंगात बरसते

दिवाळीला दिव्यांच्या प्रकाश

होवून जग उजळून काढते

सैनिकांच्या जोशात तू

प्रेयसीच्या प्रेमात तू

गायकांच्या सूरात तू

वाद्यांच्या तालात तू

कधी विनोदी होवून

तू हास्य पसरविते

कधी करुणा बनून

अश्रू धारां होते

चिमुकल्यांना हसविण्या 

बाळगीतात वात्सल्य देते

शायरीतून प्रेमिकेच्या 

हृदयात स्पंदन  होते

संतांची वाणी होवून

अभंगातून ज्ञानदान करते

वासुदेवाच्या भैरवीतून

सुरेख सुर्योदय करते

व्यंगबाण धारण करून

कुरीतींवर प्रहार करते

यमक अनुप्रास उत्प्रेक्षा

अलंकारांनी सजते

तूच माझी सावली

तूच माझी सखी

तूच माझा प्राण

तूच माझा श्वास

©ॐप्रकाश शर्मा