उतारवय
उतारवयात मी
एकटाच राहतो
मनात मी कधीतरी
मलाच पाहतो
अबोल पुटपुटत शब्द
मनास मीच बोलतो
नकळत अर्थ मग
मनातल्या मनात सांगतो
कधीं कधीं स्वैर होत
मनस्वीच वागतो
मनास साक्षी घेऊनी
रात्र रात्र जागतो
उमलत्या भावना
मनालाच सांगतो
डोळे बंद करुनी मी
अंतरंगात पाहतो.
होताच मनासारखे
मनातच हासतो
कंठ येऊनी दाटता
आसवातूनी वाहतो
प्रवास हा उतारवयात ही
अखंड चालत राहतो
काही तरी नव करुनी
जगून मी ही पाहतो
येता एखादी कळ
यमाचा कॉल समझतो
वाढणाऱ्या सावलीस
कधी उगाच घाबरतो
वाढणाऱ्या ह्या वयास
का उतारवय म्हणतो
नातवासह नव नवीन
काही तरी शिकतो
©ॐप्रकाश शर्मा
No comments:
Post a Comment
Thanks for the comments